De datum van mijn vertrek uit de VS nadert (of eigenlijk, de datum van het begin van onze grote oost-west autotrip door de VS nadert) dus ik ben waanzinnig druk met dingen afronden, spullen inpakken, afscheid nemen, en nog ongeveer 48 andere dingen. Deze vrijdag daarom geen fromfraaie vrijdag post (geen tijd om een foto te selecteren, fotografen te mailen, etc). Om het gemis goed te maken, een post met Goede Muziek die ik nog op de plank had liggen.
Onlangs heb ik op een avond waarop ik geen zin had om te werken de documentaire loudQUIETloud gekeken, een film over de reunietour van de Pixies.
Ahhhhh, heerlijk. Ik ben niet bepaald een fan van het eerste uur, moet ik toegeven. Ten eerste ben ik toch net een tikje te jong voor (ik ben meer in de reunietour leeftijd), maar belangrijker, de cd’s van de Pixies hebben jarenlang slechts de achtergrondmuziek gevormd voor mijn leven voordat ik ze eindelijk waardeerde voor wat ze zijn: geniaal.
Omdat de Pixies een van de favoriete bands waren van mijn beste middelbare schoolvriendin, en ook van de vriend die ik date toen ik studeerde heb ik jarenlang dag in dag uit naar hun muziek geluisterd. Maar ik, ja ik denk dat ik gewoon nooit echt luisterde. Pas toen ik naar het reunie concert in de HMH ging (meer om die toenmalige vriend een plezier te doen) hoorde ik de muziek echt. En toen was ik om. Dus toen het uitging met die vriend was het eerste (nou ja, tweede, ik moest eerst verhuizen) wat ik deed alle cd’s van de Pixies kopen omdat ik toen plots niet meer zonder kon. Ach, the good old days, toen we nog cd’s kochten.
Anyway, al kijkend naar de docu dacht ik dat de Pixies een aantal zeer bruiloftsvriendelijke nummers hebben (beter nog dan PJ & mr. Cave? Dat durf ik ook weer niet te zeggen).
Natuurlijk is daar het compleet voor de hand liggende “La la love you”. Met zo’n titel, hoe kan je die NIET draaien tijdens de ceremonie?
En dan is er natuurlijk “Here comes your man”. Voor het stel dat zin heeft om de rollen om te draaien, en de bruidegom het gangpad te laten aflopen naar de bruid die op hem staat te wachten.*
*Ik heb niets met dat gedoe met bruiden die aan de arm van hun vader lopen en worden weggegeven aan de bruidegom. Gangpadlopen, OK, patriarchaat ondersteunen, no thanks.
Of is dit eigenlijk iets typisch Amerikaans, dat worden weggegeven door je vader, en zit ik nu voor niets te ranten?
