De broer van mijn vriend had mij gevraagd taart te bakken voor hun intieme bruiloft. Smaak moest de prioriteit krijgen, en als ik iets kon maken met aarbeien en kwarktaart dan waren ze helemaal blij. Nou maak ik graag iets wat lekker smaakt, maar ik kon het toch niet laten om ook te proberen om het er leuk uit te laten zien!

Na wat nadenken besloot ik dat luchtig aardbeienkwarkgebak op basis van biscuitdeeg the way to go zou zijn. Google bracht mij naar dit recept voor aardbeienbavaroistaart van Kees Moerman, dat ik vervolgens heb aangepast naar eigen smaak en inzicht.
Recept voor biscuitbeslag
4 eiwitten
4 eetlepels koud water
mespunt zout
200 gr suiker
1 pakje vanillesuiker
geraspte schil van 1/2 citroen
4 eierdooiers
100 gr bloem
100 gr maizena
2 theelepels bakpoeder
Let bij het scheiden van de eieren goed op dat er geen spoortje eigeel in je eiwit komt. Zorg bovendien dat de kom en alle andere dingen die in aanraking komen met de eiwitten volledig vetvrij zijn. Normaliter zijn eieren op hun best als ze op kamertemperatuur zijn, maar als het gaat om eiwitten stijf kloppen dan kunnen ze het best uit de koelkast komen.
Begin met de eiwitten goed stijf te kloppen (stevige witte pieken), onder toevoeging van telkens een beetje goed koud water. Voeg vervolgens suiker, zout, en vanillesuiker toe in kleine beetjes, en mix iedere keer totdat ales goed is opgenomen. Mix door totdat je een mooi glanzend, stevig wit eiwitschuim hebt.
Klop de eierdooiers los met de citroenrasp en schep het door de eiwitten.
Hierbij is het van groot belang om NIET te roeren, want dan roer je alle lucht uit je mengsel. Je moet het eigeel (en later de droge ingredienten) als het ware in het mengsel vouwen, met zo min mogelijk bewegingen.
Vermeng bloem, maizena en bakpoeder en zeef het over de eiermassa. Schep rustig de droge ingredienten door het eimengsel.
Vet je bakvormen of vormpjes in, en vul ze met een laag beslag van ongeveer 2.5 tot 3 cm.
Bak gedurende 15 tot 20 minuten op 200 graden.
Laat de cake helemaal afkoelen voordat je het uit de vorm haalt en snijdt het overdwars in twee dunne plakken.
Aardbeien Bavarois
2 doosjes diepvries aardbeien (.99 bij de AH)
1/2 doosje (~100 gram) aarbeien om te garneren
125 gram suiker
7 blaadjes gelatine
2,5 deciliter slagroom
250 gram kwark
Zet de bevroren aarbeien op met twee eetlepel water en 100 gram suiker. Verwarm tot het geheel lekker pruttelt, en draai dan het vuur op klein totdat de aarbeien zijn ontdooit (maar niet compleet stuk gekookt) en je een lekkere geurige aardbeien siroop hebt. Scheidt de hele aardbeien van de siroop (je gaat beiden gebruiken, niets weggooien!).
Week de gelatine 5 minuten in koud water. Knijp uit, en los de gelatine op in de warme aarbeien siroop. Laat de siroop een beetje afkoelen (~kamertemperatuur). Klop de slagroom stijf met de resterende suiker (25 gram). Als de slagroom bijna stijf is, voeg dan de siroop met gelatine toe in een klein straaltje, terwijl je blijft kloppen. Schep vervolgens met rustige, snijdende bewegingen de kwark door het mengsel, zodat de lucht van de slagroom niet helemaal verloren gaat.
Vervolgens bouw je de taart op. Omdat mijn taarten allemaal ondersteboven moesten worden uitgestord (geen springvormen) was mijn volgorde 1/2 van bavarois, 1 laag cake, laag ontdooide aardbeien (waar je eerst de aardbeiensiroop mee had gemaakt), rest van de bavarois, en ik eindigde met de tweede laag cake. Om te zorgen dat de bavarois mooi ook de tweede cakelaag bedekte moest ik die een beetje aanduwen, zodat de bavarois even hoog kwam als de cake.
Als je wel een springvorm gebruikt moet je natuurlijk beginnen met een laag cake, dan de aardbeien, helft van de bavarois, tweede laag cake, rest van de bavarois. Omdat de biscuitlaag altijd iets krimpt als ie afkoelt was ie mooi net iets kleiner dan de vorm waarin ie oorspronkelijk gebakken was. Daardoor vormde de bavarois een mooie buitenlaag om de cake heen.

Vervolgens moet de taart opstijven in de koelkast, ten minste 3 uur zou ik zeggen. Het storten van de bavarois vind ik altijd een beetje een crime, en dat was nu niet anders. Doodsbang om de taart(jes) dan toch nog te vernielen! Maar, wat uiteindelijk het beste bleek te werken voor mij was om de zijkanten los te snijden met een scherp klein mesje, gedoopt in heet water. Vervolgens de vorm om te keren op het bord (in mijn geval het karton) waar de taart op terecht moet komen. En dan haalde ik mijn fohn tevoorschijn.
De Fohn, ja. Met die fohn verwarmde ik de bovenkant (natuurlijk oorspronkelijk onderkant) van de bakvorm een klein beetje, door m gelijkmatig rond te bewegen voor korte periodes, en telkens tussendoor te checken of de taart er al uitkwam. En dan opeens zoooomppfffff (zuigend geluid, als het gaat om een grote taart) is daar het gebak!

De decoratie was gewoon wat verse aardbeien en slagroom, opgeklopt met wat klopklop om ‘m mooi in vorm te houden, uit een spuitzak. Als ‘bruidspaar’ had ik een barbapappa en barbamamma gekozen uit een verzameling van ongeveer 10 barbawezens die ik in een babyspullenzaak had gekocht.
En de taart was prachtig, en heerlijk! Alles ig helemaal opgegaan, werkelijk tot de laatste kruimel. Dus, ik ben tevreden!
